چشمانش را باز می کند صدایی میگوید:یاسمن بلند شو وقتشه پتوی گرم را بر سر

می کشد و باز صدایی می گوید دیر شد وقتشه و باز خود را به خواب می زند

 سردم است و صدایی دیگر  می گوید یاسمن بخواب هنوز وقت هست

نه باید رفت باید رفت به سر عت بر می خیزد و چند دقیقه بعد خود را جلوی در 

خانه می بیند که زیر لب چیزی را زمزمه می کند

 و می گوید: خدایا چه صبح قشنگی به امید تو

و پا بیرون  منزل می گذارد.سرمایی تنش را می لرزاند در گریبانش فرو می رود

هوا گرگ و میش است هیچ کس در کوچه نیست دختری شتابان دارد می رود

 به کجا می رود؟رد پایش را می بینم برف هایی فرو رفته که صدای له شدنش

 را زیر پا می شنود ناگهان به خودش می آید به اطرافش نگاه می کند

هیچ کس در اطرافش نیست او تنهای تنها است در کوچه های سرد و خلوت و برفی

به فکر فرو رفتم برگشتم و رد پاهایم را نگاه کردم رد پاهایی محکم عمیق و بی انتها

ایستادم و به خود گفتم خدایا این چیست که من را مجبور کرده است این موقع صبح

در این کوچه ها باشم می دانم کجا می روم کلاس دارم کلاس ریاضی با خود گفتم

یاسمن به قدم هایت نگاه کن تو هر روز این مسیر را طی می کنی و تا به حال

توجه نکردی که آیا قدم هایت را می شماری؟

 که ثانیه ثانیه زندگیت را از دست میدهی این قدم ها به سوی چه هدفی می رود

برف تمام می شود وارد خیابان که برف هایش آب شده است می شوم باز برمی گردم

اما هیچ رد پایی نمی بینم تمام شد با خودم گفتم چقدر زیبا است و شگفت انگیز

تا به حال توجه نکرده بودم که آیا به رد پاهایم نگاه کرده ام ؟

چرا باید همیشه برفی ببارد تا رد پاها را هویدا کند

 چرا نباید خودت ردپاهایت را دنیال کنی در حالی که قدم هایم را از شدت

سرما تند می کردم شروع به حرف زدن کردم :خدایا کمکم کن این قدم هایی

که بر می دارم به مقصدی که می خواهم من را برساند خدایا کمکم کن بیهوده

قدم بر ندارم کمکم کن قدر از دست رفتن زمانم را بدانم من کلاس می روم

زود پا می شوم به خود سختی می دهم آیا ازش درست استفاده می کنم؟

یا صرفا فقط برای وقت کشی است اما نه من از این قدم ها استفاده می کنم

من رد پاهایم را دنبال می کنم تا به ردپاهای هدفم برسم 

 با زمزمه ای که می کردم به خیابان رسیدم جلوی یک تاکسی دست نگه داشتم

 وقتی سوار شدم گفتم سلام و راننده با نهایت شادابی بهم گفت:

سلاااااااااااام خانم صبحتون  به خیر و من گفتم صبح شمام به خیر

 چنان انرژی گرفتم که احساس کردم دلم

ریخت این موقع صبح ساعت هفت یک انسان یک آدم معمولی یک راننده

تنها با یک جمله لبخند و لطافت را به من هدیه کرد  در دلم گفتم خدایا شکرت

به کانون رسیدم و وارد  کلاس شدم  روز خیلی خوبی بود روز واقعا عالی بود امروز

 و در آن برف های سفید  و درآن صبح به خیر مرد  غریبه چیزهایی را پیدا کردم

که هنوزم از فکرش بیرون نیامدم این جاست که باید بگم یکی

 قشنگی منظره رو می بینه یکی کثیفی پنجره امیدوارم همیشه قشنگ ببینی

 حتی از پشت یه پنجره کثیف اگه همیشه قشنگ نگاه کنی

 همه اطرافت واست قشنگ می شه حتی صبح به خیر یه راننده تاکسی

خوب می رسیم به وضعیت خودم باید بگم که این یه ماه گذشته روزهای

سختی رو داشتم و خیلی استرس کشیدم تا این 2 تا آزمونم بگذره

از این آزمون تصمیم گرفتم که عقب افتادگی هامو جبران کنم و نیم سال دوم را

با اراده و جدیت بیشتری پیش برم تا به امید خدا و حمایت  خانواده ام کنکور

 را با رضایت پشت سر بزارم باید بگم که همه چیز خوبه شرایط خونه خوبه

 خانوادم درکم می کنن و کمکم می کنن  خودم با تمام علاقه پیش می روم

و از این که امسال را دانشگاه نرفتم احساس نارضایتی نمی کنم

 فقط تنها احساسی که بهم غالب می شه اینه که 

 خیلی احساس تنهایی می کنم گاهی وقتا دلم به شدت می گیره

 و احساس خستگی می کنم خستگی از درون و برای مهار کردنش کاری نتونستم

 انجام بدم و باهاش کنار می یام البته اونم با من کنار می یادااااااااااااااا

در آخر از همتون ممنونم و برای همتون آرزوی خوشبختی میکنم .و این که 

در سالی که پیش رو داریم ببینم

 که همتون به آرزوهایی که امسال داشتین برسین